ΑΝΤΙ ΝΑ ΔΟΞΑΖΟΥΝ, ΒΛΑΣΦΗΜΟΥΝ

Η ζωή μας χωρίζεται σε παρελθόν και σε μέλλον. Το παρελθόν για πολλούς είναι ζωή προ Χριστού, όπως ήταν η ζωή των χριστιανών. Οι πρώτοι χριστιανοί είχαν την προ Χριστού ζωή και την μετά Χριστόν. Το ίδιο συμβαίνει και με πολλούς σημερινούς χριστιανούς. Ναι μεν βαφτιστήκαμε χριστιανοί, άλλ’ η αμαρτία μας κέρδισε αρκετά χρόνια της ζωής μας. Το παρελθόν ήταν στην υπηρεσία του κόσμου και των κοσμικών επιθυμιών.

Οι επιθυμίες του κόσμου και των ανθρώπων του κόσμου εί­ναι αντίθετες από το θέλημα του Θεού. Μας καλεί λοιπόν ο απόστολος Πέτρος ν’ αλλάξουμε ζωή λέγοντας: «Εις το μηκέτι ανθρώπων επιθυμίαις, αλλά θελήματι Θεού τον επίλοιπον βιώσαι χρόνον» (Α΄ στ. 2). Μέχρι τώρα μας ενδιέφερε η γνώμη του άθεου και διεφθαρμένου κόσμου. Τώρα θα μας ενδιαφέρει το θέλημα του Θεού, όπως είναι εκπεφρασμέ­νο και γραμμένο στο Ευαγγέλιο. Συγκινητικό είναι το αίτημα της Εκκλησίας σε κάθε ιερά ακολουθία: «Τον υπόλοιπον χρόνον της ζωής ημών εν ειρήνη και μετανοία εκτελέσαι παρά του Κυρίου αιτησώμεθα». Πόσος είναι ο υπόλοιπος χρόνος της ζωής μας, δεν το γνωρίζουμε. Μπορεί να είναι λίγος, ένας χρόνος, ένας μήνας, λίγες ήμέρες. Μπορεί να είναι και πολλά ακόμη χρόνια. Όσος κι αν είναι ο υπόλοιπος χρόνος, ας είναι δοσμένος και αφιερωμένος στο Θεό.

Θλίβεται κανείς, όταν σε μία λεγομένη χριστιανική κοινω­νία διακρίνει ανθρώπους με ειδωλολατρική νοοτροπία και ζωή. Αναφέρουμε σαν παράδειγμα τις ειδωλολατρικές εκδηλώσεις και τα όργια που συμβαίνουν τις άγιες αυτές ημέρες του Τριωδίου, στις λεγόμενες αποκριάτικες εκδηλώσεις. Χοροί άσεμνοι, τραγούδια αισχρά, καρνάβαλοι και μασκαρέ­ματα, όλα αυτά και τόσα άλλα έκτροπα, συμβαίνουν στην εποχή μας. «Φθάνει -φωνάζει ο απόστολος Πέτρος­ φθάνει! Καιρός για μετάνοια».

Και υπάρχουν οι άνθρωποι της μετανοίας. Άνθρωποι που μέχρι χθες ανήκαν στον κόσμο, σήμερα ανήκουν στην Εκκλησία. Αυτούς τους ανθρώπους παράξενα τους βλέπει ο κό­σμος. Λέγει σχετικά ο απόστολος Πέτρος: «Εν ώ ξενίζονται μη συντρεχόντων εις την αυτήν της ασωτίας ανάχυσιν, βλασφημούντες» (Α΄ δ, 4).

Ξένος και παράδοξος είναι ο χριστιανός, που με τη χάρη του Θεού άλλαξε ζωή. Βλέπουν οι άλλοι, ότι έπαψε πια αυτός ο χριστιανός να συμμετέχει στις εκδηλώσεις και τις ενέργειες τους, και όχι μόνο παραξενεύονται, αλλά και εξοργίζονται. Αυτό σημαίνει το «ξενίζονται μη συντρεχόντων υμών εις αυτήν της ασωτίας ανάχυσιν». Με άπλα λόγια:

-Αυτός μαζί μας δεν διασκέδαζε; πως τώρα άλλαξε;

-Αυτός μαζί μας δεν ερχόταν στα κοσμικά κέντρα; Τώρα γιατί μας αποφεύγει;

-Αυτός μαζί μας δεν κάπνιζε και δεν έπινε; πως τώρα ούτε καπνίζει ούτε πίνει;

-Αυτός δεν ερχόταν μαζί μας σε πάρτυ και χορούς; Τώρα πως απομακρύνθηκε;

Και λέγει ο απ. Πέτρος, ότι οι κοσμικοί δεν αρκούνται σε μία απορία και ένα θαυμασμό, αλλά προχωρούν σε απρεπείς εκδηλώσεις. Βρίζουν και βλασφημούν. Καθημερινά ακούμε τους κοσμικούς ανθρώπους να βρίζουν τους χριστιανούς: «Μωρέ, τρελλέ, καθυστερημένε, φανατικέ, χαζέ, αποβλακωμένε»! Δεν μπορούν να καταλάβουν τη χαρά που αισθάνονται οι πιστοί ζώντας τη χριστιανική ζωή. Άλλοτε πάλι καταφεύγουν σε βλασφημίες. Βλασφημούν το Θεό, γιατί ο άλλος πηγαίνει στην εκκλησία, γιατί νηστεύει, γιατί δεν συμμετέχει σε πονηρά έργα. Πόσες φορές μέσα στα σπίτια ο άνδρας βλα­σφημεί το Θεό, επειδή η γυναίκα του θρησκεύει! Θεωρούν φοβερό πράγμα το ότι ο χριστιανός ή η χριστιανή δεν συμφωνεί μαζί του.

Οι ασεβείς πειράζουν τους χριστιανούς και βλασφημούν το Θεό. Λησμονούν όμως την πραγματικότητα που περιμένει και αυτούς και όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους. Και η πραγματικότητα αυτή είναι η μέλλουσα κρίση, για την οποία κάνει λόγο στη συνέχεια ο απόστολος Πέτρος: «... οί αποδώσουσι λόγον τω ετοίμως έχοντι κρίναι ζώντας και νεκρούς» (Α΄ Πέτρου στ. 5) Ο Ιησούς Χριστός θα ξανάρθει για να κρίνει ζώντας και νεκρούς. Και εκείνους, που θα ζουν κατά τη Δευτέρα του Παρουσία, και εκείνους που θα έχουν πεθάνει. «Ετοί­μως έχει κρίναι», σημαίνει, ότι θα παρουσιασθούν μπροστά στο φοβερό κριτήριο του Θεού. Όπως δεν μας ρώτησε κανένας όταν γεννηθήκαμε, έτσι δεν θα μας ρωτήσει αν θέ­λουμε να παρουσιασθούμε στο κριτήριο του Θεού. Είναι υ π ο χ ρ ε ω τ ι κ ό και απαραίτητο να περάσουν όλοι. Η σκέψη αυτή, ότι μας περιμένει η κρίση του Θεού, πρέπει να μας συγκρατεί από την αμαρτία. Η σκέψη αυτή πρέπει να μας φέρνει φόβο και δάκρυα στα μάτια. Η σκέψη αυτή πρέπει να μας αναπαύει όταν βλέπουμε το κακό να θριαμβεύει στον κόσμο και την αδικία να επικρατεί παντού.

Ο Χριστός ως κριτής του μέλλοντος αιώνος θα κρίνει όλους τους ανθρώπους, τους νεκρούς και τους ζωντανούς. Αλλ’ ο νόμος της δικαιοσύνης απαιτεί να κριθούν όλοι με το ίδιο κριτήριο. Γι’ αυτό ο Χριστός κατέβηκε και κήρυξε και στους νεκρούς του Άδη, ώστε και αυτοί να υπόκεινται σε κρίση. Όπως από τους ζωντανούς που άκουσαν το κήρυγμα του Χριστού, άλλοι πίστευσαν και άλλοι απείθησαν, έτσι και από τους κατοίκους του Άδη άλλοι πίστευσαν και σώθηκαν και άλλοι απίστησαν και κατακρίθηκαν.

Ο απόστολος Πέτρος λέγει για τον ευαγγελισμό του Χριστού και στους εν Άδη : «Εις τούτο γαρ και νεκροίς ευηγγε­λίσθη, ίνα κριθώσι μεν κατά ανθρώπους σαρκί, ζώσι δε κατά Θεόν πνεύματι» (Α΄ στ. 6). Το χωρίο αυτό, ιδίως το δεύτερο μέ­ρος του, έχει ορισμένες δυσκολίες στην ερμηνεία του. Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης λέγει, ότι εδώ εννοεί αφ’ ενός μεν εκείνους που έζησαν κατά σάρκα, σαρκικά και αμαρτωλά και κατακρίθηκαν, και αφ’ έτέρου εκείνους που έζησαν κατά πνεύμα, πνευματική ζωή, και σώθηκαν. Ωραιότατη είναι η ερμηνεία που έδωσε γνωστός σπουδαίος θεολόγος. Να κατά λέξη η μετάφραση και ερμηνεία του Α΄ Πέτρ. δ' 5-6: «Αλλά θα δώσουν λόγο σ’ Εκείνον ο οποίος είναι έτοιμος να κρίνει ζώντας και νεκρούς. Διότι γι’ αυτό κήρυξε και στους νεκρούς, διότι απέθαναν μεν ως προς τους ανθρώπους κατά την σάρκα, αλλά ζουν ως προς το Θεό κατά το πνεύμα».

Σαν να θέλει να πει ο Απόστολος: Ας μη νομίζουν οι ασεβείς, ότι οι νεκροί περιέρχονται σε ανυπαρξία και θα διαφύ­γουν την κρίση. Γι’ αυτό ο Χριστός κήρυξε και στους νεκρούς, διότι πέθαναν μεν σωματικώς, αλλά ζουν πνευματικώς. Όλοι λοιπόν θα λογοδοτήσουμε στον Κριτή Ιησού Χριστό.
 
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ Α΄ ΠΕΤΡΟΥ
Αρχιμ. ΔΑΝΙΗΛ ΑΕΡΑΚΗ

ΓΛΩΣΣΑΡΙ


Θεομητορική εορτή: Οι εορτές που είναι αφιερωμένες στο πρόσωπο της Θεομήτορος, της Παναγίας: Γενέσιο, Εισόδια, Ευαγγελισμός, Υπαπαντή, Σύλληψη Αγίας Άννης, Κοίμηση.

Θεοτοκάριο: Λειτουργικό βιβλίο που περιέχει 56 ασματικούς κανόνες στους οκτώ ήχους, αφιερωμένους στη Θεοτόκο. Ψάλλονται συνήθως στα Μοναστήρια μετά τον Εσπερινό, κάθε ημέρα (εκτός Μ. Εβδομάδας, Διακαινησίμου και Δωδεκαημέρου).

Θεοτοκίο: Τροπάριο που εγκωμιάζει τη Θεοτόκο και κατακλείει τις ομάδες των τροπαρίων ή τις ωδές των κανόνων με στίχο το «Και νυν και αεί...».

Θρησκόληπτος: Είναι αυτός που έχει αρρωστημένες θρησκευτικές αντιλήψεις. Παρουσιάζει προσκόλληση σε τύπους και φανατισμό. Όταν προχωρήσει το κακό γίνεται ψυχική αρρώστια, η οποία ονομάζεται «θρησκοληψία».