ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Η είσοδος της κυρίας Θεοτόκου στον νομικό (του Μωσαϊκού νόμου) Ναό, προξένησε στους Ορθοδόξους χριστιανούς θαυμαστή εορτή και παγκόσμιο, επειδή έγινε με παράδοξο τρόπο και είναι ένα προοίμιο του μεγίστου και φρικτού μυστηρίου της ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου, που επρόκειτο να γίνει στον κόσμο μέσω της Θεοτόκου. Έλαβε δε την αφορμή η εορτή των Εισοδίων από την εξής υπόθεση.

Η αγία Άννα, επειδή πέρασε όλη σχεδόν τη ζωή της χωρίς να γεννήσει παιδί, παρεκάλει τον Δεσπότη της φύσεως μαζί με τον άντρα της Ιωακείμ να τους χαρίσει παιδί και, αν πετύχουν το ποθούμενο, να το αφιερώσουν ευθύς στον Θεό. Έτσι, ευδόκησεν ο Θεός και γέννησε παραδόξως αυτήν που προξένησε τη σωτηρία του γένους των ανθρώπων, την καταλλαγή και συμφιλίωση του Θεού με τους ανθρώπους, την αιτία της αναπλάσεως του πεσόντος Αδάμ καθώς και της εγέρσεως και θεώσεώς του, δηλαδή την υπεραγία και δέσποινα Θεοτόκο Μαρία.

Όταν η νεογεννηθείσα έγινε τριών χρόνων, την πήραν οι γονείς της και την πρόσφεραν σαν σήμερα στον ναό, καθώς το είχαν υποσχεθεί, και αφιέρωσαν την κόρη τους στον Θεό, που τους την χάρισε. Την παραδίδουν στους Ιερείς και μάλιστα στον τότε Αρχιερέα Ζαχαρία, ο οποίος την πήρε και την έβαλε στον ιερότερο χώρο του ναού, όπου εισερχόταν μόνο ο Αρχιερέας μια φορά κάθε χρόνο. Αυτό το έκανε κατά τη θέληση του Θεού, που έμελλε μετά λίγο καιρό να γεννηθεί σαν άνθρωπός απ’ αυτήν για τη διόρθωση και τη σωτηρία του κόσμου.

Εκεί λοιπόν η Παρθένος διέμεινε δώδεκα χρόνια, όπου τρεφόταν από τον Αρχάγγέλο Γαβριήλ με ουράνια τροφή, ώσπου πλησίασε ο καιρός του θείου Ευαγγελισμού και των ουρανίων και υπερφυσικών μηνυμάτων, που προμηνούσαν ότι ο Θεός ευδόκησε να σαρκωθεί απ’ αυτήν σαν φιλάνθρωπος, για να αναπλάσει τον φθαρέντα από την αμαρτία κόσμο.

Η Θεοτόκος εξήλθε από τα άγια των αγίων του ναού δεκαπέντε ετών και δόθηκε στον μνήστορα Ιωσήφ, για να είναι αυτός προστάτης της και μάρτυς της παρθενίας της και για να υπηρετήσει: στον άσπορο τόκο της, στη φυγή στην Αίγυπτο και στην επάνοδό της απ’ εκεί στη γη Ισραήλ. Αφότου ο Ιωσήφ εμνηστεύθη την Παρθένο, πέρασαν τέσσερις μήνες και τότε έγινε ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου.
Το σε πολλούς φαινόμενον ως άτοπον να εισέλθει στα άγια των αγίων γυναίκα, έλυσε ο Ζαχαρίας με το να πει στο λαό ότι ο Θεός του γνώρισε πώς είναι θέλημα Του να μπει η Παρθένος εκεί και έτσι επείσθη ο λαός. Και αφού η Κυρία Θεοτόκος γέννησε τον Κύριο, ο Ζαχαρίας την συναρίθμησε σαν Παρθένο και μετά τον τόκο μαζί με τις άλλες παρθένες που ζούσαν σε ιδιαίτερο χώρο του ναού, γι’ αυτό και εφονεύθη, καθώς λέγει ο Μέγας Βασίλειος.

«Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ»
Ιερομ. ΜΑΞΙΜΟΥ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΣΤΑΡΕΤΣ ΛΕΩΝΙΔΑ

Α. Φυλακή γλώσσης
Μαθητής: Πώς πρέπει να ενεργώ, όταν βρίσκομαι μαζί με άλλους αδελφούς και δεν μπορώ να συγκρατηθώ, ώστε να μη μιλήσω; ή, αν μιλήσω, να μη θίξω κάποιον με αυτά που θα ειπώ;
Γέρων: Να θυμάσαι την ταπεινή ικεσία: «Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματι μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου». Και επιπλέον να σκέπτεσαι, ότι αυτοί που ομιλούν, ομιλούν με πνευματική σύνεση. Επειδή είναι άξιοι γι’ αυτό. Συ, να θεωρείς τον εαυτό σου ανάξιο. Και όταν σε ερωτούν, να απαντάς με σεβασμό. Και αν σου συμβεί να παρασυρθείς, να μετανοείς. Και αμέσως να καταβάλεις κάθε προσπάθεια, να διορθωθείς. Και να συμπεριφέρεσαι έτσι, ώστε οι αδελφοί να το καταλάβουν, ότι η προσπάθειά σου να διορθωθείς είναι ειλικρινής.

Β. Κατάκριση του πλησίον
Μαθητής: Τι πρέπει να κάνω, όταν βλέπω άλλους να εκφράζουν τις σκέψεις τους ελεύθερα, και σκανδαλίζομαι; Και τι να κάνω, όταν δεν βλέπω στην συμπεριφορά σας την πραότητα που νομίζω πως πρέπει να έχει ο γέροντας;
Γέρων: Σου φαίνεται έτσι. Γιατί δεν προσέχεις τους λογισμούς σου! Και γιατί δεν έχεις πνευματικό φρόνημα!
Δεν πρέπει ποτέ να κρίνεις τον Γέροντα. Γιατί δεν γνωρίζεις τα αίτια των ενεργειών του, ούτε τους σκοπούς, που κρύβονται πίσω από τον τρόπο, με τον οποίο φέρεται.
Και τέτοιες ενέργειες, κάνουν να φανεί ο εσωτερικός κόσμος του άνθρώπου. Αυτό είναι κάτι που χρειάζεται σ’ εκείνους που έχουν έπαρση. Γι’ αυτό δεν έχεις δίκαιο! Να προσέχεις περισσότερο στον εαυτό σου. Και λιγότερο στις ενέργειες, στην συμπεριφορά και στις υποθέσεις των άλλων! Ήλθες στο σχολείο της αυταπαρνήσεως, να κάνεις εκείνο που σου λένε και όχι για να κάνεις κρίσεις για το πως συμπεριφέρονται οι άλλοι!

Γ. Αδελφική αγάπη
Μαθητής: Δεν βλέπω αγάπη ανάμεσα στους αδελφούς και δεν βρίσκω κανένα, με τον όποίο να μπορώ να συζητήσω πάνω σε θέματα αγίας Γραφής.
Γέρων: Δεν είναι δυνατό να μην υπάρχει αγάπη ανάμεσά τους!
Αυτό είναι το σωστό συμπέρασμα, στο οποίο πρέπει να καταλήγεις. Αν δεν βλέπεις αγάπη ανάμεσα τους, αυτό οφείλεται σε σένα. Συ δεν έχεις αγάπη. Συ πρέπει να δείξεις αγάπη. Και τότε θα ιδείς, ότι η αγάπη κατοικεί πλούσια μέσα στην καρδιά τους. Και μη το ξεχνάς ποτέ. Έχομε εντολή από τον Θεό να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας. Μα να ζητάμε εμείς αγάπη από τους
άλλους - αυτό η άγία Γραφή δεν το λέει πουθενά!
Όταν οι άλλοι δεν μπορούν, ή δεν έχουν την τόλμη, να συζητήσουν μαζί σου πάνω στις άγιες Γραφές, μην επιμένεις.
Όποιος έχει ταπείνωση, έχει και απλότητα. και όποιος έχει απλότητα, δεν περιεργάζεται τα κρίματα του Θεού. Τα δέχεται με πίστη. Και αρκείται στις έννοιες -γνώσεις, που η πίστη του αποκαλύπτει.
Ο Θεός δεν θα μας ζητήσει λόγο, γιατί δεν γίναμε θεολόγοι, αλλά γιατί δεν φροντίσαμε για τον εαυτό μας. Και αν αναζητεί την σωτηρία του, όχι μόνο δεν θα τον εγκαταλείψει, αλλά θα του αποκαλύψει και τα μυστήρια της οικονομίας Του. Ο νους, που έχει φωτισθεί με το Φως του Θεού, γίνεται, ανάλογα με τον βαθμό της πίστεώς του, επάνω από κάθε μάθηση που προσφέρουν τα βιβλία. Γιατί ο νους ανακάλυψε την μάθηση και όχι η μάθηση τον νου.

Δ. Πνευματική προκοπή
Mαθητής: Γιατί, πάτερ, ενώ πέρασαν πέντε χρόνια γεμάτα σκληρούς αγώνες να διορθώσω τον εαυτό μου; Ότι δηλαδή, έγινα χειρότερος;
Γέρων: Πολύ λίγοι είναι εκείνοι, που, μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, πέταξαν ψηλά στους πνευματικούς αιθέρες με τα φτερά της πίστεως και των αρετών, ή που αισθάνθηκαν μέσα τους την αιώνια επαγγελία της μακαρίας ελπίδος και τον αρραβώνα της μελλούσης δόξης. Λίγοι είναι εκείνοι, που, μετά από αδιάκοπους αγώνες, γεύθηκαν μυστικά, μέσα τους, την μελλοντική παρηγοριά και ανταμοιβή.
Μα υπάρχουν και άλλοι, που δεν θα αξιωθούν ποτέ να γευθούν κάτι από αυτά. Σε όλη τους την επίγεια ζωή. Επειδή έτσι το θέλει ο επουράνιος Πατέρας μας. Γιατί εμείς είμαστε νήπια. Και δεν μπορούμε να εννοήσομε τα κρίματα Εκείνου, που κυβερνά τον κόσμο ολόκληρο. Και έτσι, Του ζητάμε πράγματα, που, αν και θα μπορούσαν να υπηρετήσουν την σωτηρία μας, εμάς θα μας έβλαπταν, γιατί θα τα χρησιμοποιούσαμε κατά τρόπο επιζήμιο. Γι’ αυτό, ο στοργικός Πατέρας μας δεν μας αφήνει να γευθούμε όλα τα χαρίσματά Του που συντελούν στην σωτηρία. Επειδή μπορεί να μας γίνουν αίτία απώλειας!
Ο Θεός δεν απορρίπτει τις προσευχές των εκλεκτών Του. Μα και δεν εκπληρώνει όλα τα αιτήματά τους. Και αυτό, επειδή φροντίζει για όλα με τον πιο καλό τρόπο.

Και μη ξεχνάς ποτέ, ότι οι άνθρωποι που ζουν, χωρίς να προσέχουν τον εαυτό τους, δεν γίνονται ποτέ άξιοι να τους επισκεφθεί η χάρη του Θεού. Και αν ποτέ βρεθούν άξιοι τέτοιων δωρεών, χάρις στην αγαθότητα του Θεού και μόνο, τούτο συμβαίνει λίγο πριν από το τέλος της ζωής τους.
Λες, ότι δεν έχεις κάμει καμιά πνευματική προκοπή μέχρι τώρα, επειδή αυτό διαπιστώνεις!
Δεν έχεις δίκιο. Μόνο τα αισθήματα αυτά μπορούν να σπείρουν την αληθινή ταπείνωση μέσα στην καρδιά σου. Και όταν αποκτήσεις πραγματική συναίσθηση, ότι στερείσαι καρπών πνευματικών, τότε μόνο θα το καταλάβεις καλά ότι πρέπει να καταβάλεις αμείωτη προσπάθεια να βιάσεις τον εαυτό σου, χάριν του Χριστού.

«ΣΤΑΡΕΤΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ»
Εκδ. Ι. Μ. Νικοπόλεως