Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

        Tον χρόνο που γεννήθηκε ο Χριστός στην Βηθλεέμ, ζούσε στα Ιεροσόλυμα κάποιος άνθρωπος δίκαιος και ευλαβής που ονομαζόταν Συμεών. Σ’ αυτόν είχε προφητευτεί από το Άγιο Πνεύμα ότι δεν θα αποθάνει πριν να ιδεί τον Χριστό. Στον Ναό, λοιπόν, όπου πήγε η Υπεραγία Θεοτόκος τον Κύριο, βρισκόταν και Τον περίμενε ο πρεσβύτης Συμεών, ο οποίος έλαβε τον Κύριο στην αγκαλιά του, ευλόγησε τον Θεό και είπε: «Δέσποτα, απόλυσε τώρα ειρηνικά τον δούλο Σου κατά την υπόσχεσή Σου, διότι είδα με τα μάτια μου την σωτηρία που ετοίμασες για όλους τους λαούς, ένα Φως που θα είναι αποκάλυψη για τους εθνικούς και δόξα για τον λαό σου τον Ισραήλ».

       Ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης μακαρίζει τον θεοδόχο Συμεών που δέχθηκε στα χέρια του τον Χριστό και λέγει: «Ω αληθινά μακάριε και τρισμακάριε Γέροντα! Μακάρια είναι τα μάτια σου που είδαν τον Χριστό. Μακάρια είναι τα χέρια σου που άγγιξαν τον Λόγο της ζωής. Μακάρια η γλώσσα σου που ευαγγελίσθηκε την αποκάλυψη του Φωτός».

      Με δύο ονόματα ονόμασε ο ευλαβής και δίκαιος Συμεών τον Κύριο: Σ ω τ η ρ ί α  που ετοίμασε ο Θεός για κάθε άνθρωπο και Φ ω ς που θα φωτίσει όλα τα έθνη.

       Ότι ο Χριστός είναι αληθινά ο Σωτήρας μας, μαρτυρεί το όνομα Ιησούς, το οποίο Άγγελος Κυρίου ανακοίνωσε στον Ιωσήφ: «Και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν, αυτός γαρ σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών». Ότι δε ο Κύριος είναι το αληθινό Φως, μας το βεβαιώνει ο Ίδιος λέγοντας: «Εγώ ειμί το Φως του κόσμου». Εκείνος που με ακολουθεί δεν θα περπατήσει στο σκοτάδι, αλλά θα έχει το Φως της ζωής.

       Οι άγιοι που ακολούθησαν στη ζωή τους το Χριστό είδαν το Χριστό ως Φως και μας βεβαίωσαν ότι ο Θεός είναι Φως. Έτσι μας βεβαιώνει ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος: «Όταν, λέγει, αποκαλυφθεί ο Θεός και Τον ιδεί κάποιος, βλέπει Φως. Και εφόσον ευρίσκεται κοντά του εκείνος που του εξήγησε προηγουμένως για την θέα του Θεού, δηλαδή ο πνευματικός του διδάσκαλος, του λέγει: Είδα, πάτερ, Φως, Φως γλυκύ. Τι είδους είναι, δεν είναι ικανή η διάνοιά μου να το ειπώ. Ήταν η χαρά μου ανέκφραστη, πολλή η αγάπη και ο πόθος προς τον Θεό, ώστε να κινηθούν τα μάτια μου σε ποταμούς δακρύων. Ο διδάσκαλός του απαντά: Εκείνος είναι, τέκνον. Και μαζί με τον λόγο, βλέπει πάλι τον Κύριο και ερωτά τον Ίδιο: Εσύ είσαι ο Θεός μου; Και αποκρίνεται ο Κύριος: εγώ είμαι ο Θεός, ο οποίος ενηνθρώπησα για σένα».

       Αυτή την χαρά που μας περιγράφει ο θεόπτης όσιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, δοκίμασε και ο Θεοδόχος Συμεών όταν έλαβε στην αγκαλιά του τον Σωτήρα του κόσμου, το Φως το αληθινό. Γι’ αυτό αμέσως ζήτησε από τον Θεό να απέλθει από τον κόσμο αυτό για να βλέπει αιώνια το αληθινό Φως, τον Χριστό.

       Αυτήν όμως την άρρητη χαρά αισθάνεται και κάθε πιστός που προσέφερε στον Κύριο, ωσάν ένα ζεuγάρι τρυγόνια, την καθαρότητα της ψυχής και του σώματος. Διότι έτσι έκαμε τον εαυτό του άξιο, κατά το δυνατόν, να ιδεί το Φως και τον Σωτήρα του κόσμου, και στην συνέχεια να Τον δεχθεί μέσα στην καρδιά του, ώστε να γίνει θεοδόχος όπως ο άγιος Συμεών.

Ιερομ. ΓΡΗΡΟΡΙΟΥ

«Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ»