ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

Πηγή Ζωής

ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 52  – 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ  2002

ΙΕΡΟΣ  ΝΑΟΣ 

ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΒΑΡΕΙΑΣ

Ο ΘΗΡΙΑΛΩΤΟΣ

     Η ακολουθία της θείας Μεταλήψεως είναι μια προσευχή. Και πρέπει απαραιτήτως, κάθε Χριστιανός, να την διαβάζει πάντοτε, πριν να κοινωνήσει. Για να προετοιμασθεί. Για να γεμίσει την ψυχή του με την απαιτούμενη κατάνυξη. Μα δεν είναι μόνο προσευχή. Είναι και μια υπέροχη και ωραιότατη ανάλυση και εμβάθυνση στο μεγάλο Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας. Μας λέει, τι είναι η θεία Κοινωνία. και τι μας προσφέρει.

      Στην ακολουθία αυτή αναφέρεται, ότι η Θεία Κοινωνία αποτελεί την ισχυρότερη προστασία του Χριστιανού από κάθε επιβουλή του διαβόλου. Μας λέει, ότι χωρίς αυτήν ο άνθρωπος κινδυνεύει να γίνει «θηριάλωτος υπό του νοητού λύκου» (δηλ. του διαβόλου).

     Τα λόγια αυτά μας φαίνονται, ότι αποτελούν «σχήματα λόγου». Μα δεν είναι. Περιγράφουν ρεαλιστικά την αλήθεια. Αυτό αποκαλύπτει η παρακάτω επιστολή μιας μητέρας στον ρώσο ιερέα π. Δημήτριο Ντούντκο.

      Ας την διαβάσουμε με προσοχή.

«Μέχρι 14 ετών πήγαινα τον γιο μου την Εκκλησία. Και κοινωνούσε. Ύστερα δεν ήθελε πια. Ήταν δύσκολο να τον πηγαίνω στην Εκκλησία με το ζόρι. Από τότε άρχισε να πηδάει από το κρεβάτι του την νύχτα, να φωνάζει και να προσπαθεί ν’ αρπάξει κάτι σε κατάσταση μεγάλης ταραχής. Συμβουλεύτηκα πολλές φορές τον γιατρό. Το απέδωσε στην άχαρη ηλικία του! Και έλεγε, ότι θα περάσει! Του έγραψε και κάτι σκονάκια, που όμως δεν τον βοήθησαν καθόλου. Οι νυκτερινές κρίσεις επαναλαμβάνονταν όλο και πιο συχνά. Ύστερα είπε, ότι είναι σεληνιασμός. Και ότι δεν μπορούσε να τον βοηθήσει.

     Ωστόσο είχε θαυμάσια υγεία και ήταν πολύ δυνατός. Οι σπουδές του πήγαιναν θαυμάσια. Ιδίως στα μαθηματικά και στην φυσική. Ακόμα και οι καθηγητές του έμεναν κατάπληκτοι από την επίδοσή του. Μπήκε στο Ινστιτούτο Φυσικών Μηχανικών της Μόσχας. Αλλά οι νυχτερινές κρίσεις τον βασάνιζαν όλο και περισσότερο. Την ήμέρα δεν του συνέβαινε τίποτε. Βασανιζόταν έτσι επί οκτώ χρόνια. Και βρισκόταν στο τρίτο έτος των σπουδών του. Οι κρίσεις του τώρα επαναλαμβάνονταν σχεδόν τρεις φορές κάθε νύκτα. Και η κατάστασή του χειροτέρευε. Η γιαγιά του, δηλ. ή μητέρα μου, διηγήθηκε την ιστορία μας σε μία μοναχή στην εκκλησία.

     Εκείνη ρώτησε, ΑΝ ΕΙΧΕ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙ. Τότε θυμηθήκαμε, ότι αυτές οι κρίσεις ΑΡΧΙΣΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΠΟ ΤΟΤΕ, ΠΟΥ ΣΤΑ­ΜΑΤΗΣΕ ΝΑ ΜΕΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ! Η μοναχή τον συμβούλεψε να κοινωνήσει με πίστη. Εκείνος δεν ήθελε να ακούσει κουβέντα.

    Τελικά πείστηκε, να ετοιμαστεί να κοινωνήσει. Έτσι μια Κυριακή πρωί επήραμε το τραίνο και επήγαμε στο Ζαγκόρσκ. Στο μοναστήρι του αγίου Σεργίου. Εκεί βρήκαμε και πολλούς άλλους νέους. Και πολλές νέες. Έκαμε ο, τι του ζητήσαμε. Προσευχήθηκε. Με όλη του την ψυχή. Με θέρμη. Και η δική μας προσευχή ήταν φυσικά πολύ θερμή. Εξομολογήθηκε σε ένα νεαρό ιερέα. Και κοινώνησε. Και έμεινε ως το τέλος της Λειτουργίας.

     Ύστερα γυρίσαμε στο σπίτι. Η μητέρα μου και η αδελφή μου γύρισαν στην Μόσχα. Κι εμείς στην αγροτική κατοικία μας. Και φαντασθείτε την χαρά μας! Από εκείνη την ημέρα δεν ξανακούνησε πια ούτε το κεφάλι του όλη την νύκτα! Οι κρίσεις εξαφανίσθηκαν. Ενώ πριν κοινωνήσει, είχε τρεις κρίσεις κάθε νύκτα! Και δεν περνούσε νύχτα χωρίς κρίση! Ακόμη κι εγώ, η μητέρα του, φοβόμουν να τον αντικρίσω, όταν βρισκόταν σε κρίση. Και τώρα, ΔΟΞΑΣΜΕΝΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, είναι παντρεμένος με δύο παιδιά. Και όλα αυτά πέρασαν οριστικά».

     Δεν είναι από το περιστατικό αυτό φανερό, ότι, όποιος δεν κοινωνεί, κινδυνεύει να γίνει θηριάλωτος υπό του νοητού λύκου; Θέλετε πιο μεγάλη απόδειξη και μαρτυρία;

     Δεν είναι φανερό, ότι μεταλαμβάνουμε «εις ίασιν ψυχής και σώματος και εις έξάλειψιν και παντελή αφανισμόν... των νυκτερινών φαντασιών των σκοτεινών και πονηρών πνευμάτων...» όπως λέμε στον κανόνα της Μεταλήψεως, που πρέπει να τον διαβάζουμε, όταν ετοιμαζόμαστε να κοινωνήσομε;

         Οι ακολουθίες και οι προσευχές της Εκκλησίας μας δεν έχουν ποτέ περιττά λόγια!

«ΔΙΔΑΞΟΝ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΟΥ»

Αρχιμ. ΣΑΒΒΑ ΔΗΜΗΤΡΕΑ