|
ΟΡΟΣΗΜΟΝ ΚΑΙ ΣΤΑΘΜΟΣ
Η Γέννησίς
σου, Θεοτόκε, χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη».
Ορόσημον εις το έργον της θείας οικονομίας, δια την εν Χριστώ σωτηρίαν
του κόσμου, είναι η Γέννησις της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ο, τι απ’ αρχής
υπεσχέθη ο Θεός προς τους πρωτοπλάστους, και εν συνεχεία εις τους
Πατριάρχας, και εξήγγειλε δια των Προφητών, δια την έλευσιν του
Μεσσίου, ήδη, σφραγιζομένης της Παλαιάς Διαθήκης εντοπίζεται εις το
πρόσωπον της Παναγίας, με την Γέννησιν της οποίας, είναι οριστικόν
ότι επίκειται πλέον η παρουσία του Σωτήρος εις τον κόσμον. Γεννάται η
Παναγία Μητέρα. Και μετ’ ολίγον θα κυοφορήση ως άνθρωπον τον Υιόν του
Θεού. Σταθμός περιφανής η Γέννησίς της εις την πορείαν του
απολυτρωτικού έργου. Η Καινή Διαθήκη αρχίζει.
Αλλά μετά τον περιφανή τούτον σταθμόν, η εν Χριστώ σωτηρία έχει
περαιτέρω αλλεπαλλήλους και αναριθμήτους στάσεις, δια να περιλάβη ένα
έκαστον άνθρωπον. Και ημάς βεβαίως. Ούτως δε η Παναγία φέρει την χαράν
της σωτηρίας «πάση τη οικουμένη». Δια τούτο ψάλλομεν: η Γέννησίς Σου
Θεοτόκε, χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη.
Οικουμενική και αιωνία η διάστασις του χαροποιού μηνύματος.
Απέναντι αυτού του «μηνύματος» ποίον θα πρέπει να είναι το προσωπικόν
ενδιαφέρον ενός εκάστου εξ ημών: Αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη ότι προ της
δια του φοβερού «Kατακλυσμού» αφανίσεως των ανθρώπων, ο Θεός δια του
Νώε προεμήνυσε τον επερχόμενον όλεθρον. Και δια της κατασκευής της «Κ
ι β ω τ ο ύ» τού Νώε, που διήρκεσεν 120 όλα έτη, επληροφορούντο οι
άνθρωποι ότι θα σωθούν μόνον όσοι θα εισέλθουν εντός της Κιβωτού
εκείνης. Αλλ’ οι μεν εχλεύαζον, οι δε έμενον αδιάφοροι. Και έμειναν
έξω της Κιβωτού και κατεποντίσθησαν.
Η Κιβωτός εξεικονίζει την Παναγίαν. Η Γέννησις Της φέρει εις τον
κόσμον το προμήνυμα ότι η Σωτηρία επιφυλάσσεται εις όσους θα
περικλείση η Κιβωτός της Χάριτος.
Μη μείνωμεν έξω της Κιβωτού της σωτηρίας. «Τι ωφελήσει άνθρωπον» εάν
οι άλλοι σωθούν δια Ιησού Χριστού, αυτός δε μεινη εκτός της σωτηρίας;
Ο Χριστός και η Παναγία ως Μητέρα Αυτού και ημών μας δείχνουν την
Κιβωτόν της σωτηρίας και μας καλούν να εισέλθωμεν και ασφαλισθώμεν εις
την Εκκλησίαν και «εν τη χάριτι τη εν Χριστώ Ιησού».
Κατά Χριστόν ζωή και μυστηριακή και αγιαστική εν γένει είναι η οδός η
οδηγούσα εις τον σταθμόν εκείνον (ατομικόν ούτως ειπείν ορόσημον
σωτηρίας), που αναμένει τον «καθένα έκαστον», δια να ευρεθή
εντοπισμένος προσωπικώς εντός της περιοχής της Χάριτος και της
βασιλείας των ουρανών.
ΜΗΤΡ. ΠΑΤΡΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ
ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ
ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΗΧΟΣ
Δ΄
Η Γέννησις σου Θεοτόκε χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη, εκ σου γαρ
ανέτειλεν ο Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών. Και λύσας την
κατάραν έδωκε την ευλογίαν και καταργήσας τον θάνατον, εδωρήσατο
ημίν ζωήν την αιώνιον.
Η
ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Αυτής της Κυρίας μας Θεοτόκου ο μεν πατέρας Ιωακείμ καταγόταν από τη
βασιλική φυλή του Δαβίδ και, επειδή δεν έκανε παιδί και γι’ αυτό τον
ονείδιζαν οι άλλοι, δεν έπαυε να προσφέρει στον Θεό διπλά τα δώρα, που
ο Μωσαϊκός Νόμος επέβαλλε, και σαν πλούσιος και σαν φιλόθεος, η δε
μητέρα της Άννα καταγόταν και αυτή από το βασιλικό γένος του Δαβίδ,
αλλά ήταν στείρα και παρακαλούσε τον Θεό θερμά και υπομονετικά αν
θέλει να της χαρίσει ένα παιδί, το όποίο θα Του το αφιέρωνε κιόλας.
Επειδή λοιπόν και οι δύο ελυπούντο για το όνειδος της απαιδίας, ο μεν
Ιωακείμ επήγε στο Όρος, η δε Άννα μπήκε στο περιβόλι, όπου και οι δύο
μαζί παρακαλούσαν με δάκρυα τον Θεό να τους χαρίσει καρπόν κοιλίας. Γι
αυτό και τους χαρίστηκε το ποθούμενο και γέννησαν την Θεοτόκο Μαρία,
την αγιώτερη από όλους τους αγίους. Έτσι απέκτησαν τέκνο ασύγκριτα και
εξοχότατα καλό και υπερείχαν από τους πιο καλλιτέκνους ανθρώπους. Ήσαν
μεν και πριν μακάριοι δια την αρετή και την θεοφιλή τους γνώμη, αλλά
τώρα έγιναν πολύ περισσότερο ευτυχείς δια την ασύγκριτη χάρη και την
θεία τεκνογονία που αξιώθηκαν, διότι από τη δική τους κόρη, την
αειπάρθενο Μαρία, καταδέχτηκε να γεννηθεί σαν άνθρωπος ο Υιός τού
Θεού.
Με συντομία θα αναφερθούμε τώρα στους προγόνους και συγγενείς τής
Αγίας Άννας. Εικοστός τρίτος απόγονος του βασιλέως Δαβίδ ήταν ο Ματθάν.
Αυτός έλαβε γυναίκα την Μαρία από τη φυλή του Ιούδα, με την οποία
γέννησε τον Ιακώβ, τον πατέρα του Μνήστορος Ιωσήφ δηλαδή, και τρεις
θυγατέρες: Μαρία, Σοβή και Άννα. Η Μαρία γέννησε τη μαία Σαλώμη, η
Σοβή την Ελισάβετ μητέρα του Προδρόμου και η Άννα την Θεοτόκο Μαρία.
Ώστε η Σαλώμη, η Ελισάβετ και η Θεοτόκος είναι έγγονοι μεν του Ματθάν
και της γυναικός του Μαρίας, πρώτες δε εξαδέλφες αναμεταξύ των. Ο
Μωσαϊκός Νόμος επέτρεπε τη σύζευξη εξαδέλφων, για να μην αναμειχθούν
οι δώδεκα φυλές του Ισραήλ, των όποίων γενάρχες ήσαν οι δώδεκα γιοι
του Ιακώβ.
«Πάσας αληθώς, Άννα, νικάς μητέρας.
Μήτηρ έως αν, σή γένηται θυγάτηρ».
Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
ΙΕΡΟΜ. ΜΑΞΙΜΟΥ
|