ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

Πηγή Ζωής

 ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 44  –  21 ΙΟΥΛΙΟΥ  2002

ΙΕΡΟΣ  ΝΑΟΣ 

ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΒΑΡΕΙΑΣ

ΕΓΩ   ΠΙΣΤΕΥΩ

 Είναι «καραμέλα», πού πιπιλίζεται από πολλούς. Το λένε νομίζοντας, ότι κάνουν... βαρυσήμαντη δήλωση:

-Εγώ πιστεύω, Αλλά... το έχω μέσα μου. Μη μου λες για Εκκλησίες και παπάδες και νηστείες. Εδώ τα χαλάμε. Εκκλησία δεν πηγαίνω ποτέ. Αλλά πάντως πιστεύω...

Χιλιοειπωμένες κοινοτυπίες, πού δυστυχώς πολλοί τις λένε. Και έχουν μάλιστα την ιδέα, ότι πρωτοτυπούν. Έχουν την πεποίθηση, ότι λέγοντάς τες αποκαλύπτουν... οξύτητα νοημοσύνης και... βάθος σοφίας δυσθεώρητον.

Το τι όμως στην πραγματικότητα αποκαλύπτουν, μπορούμε να το αντιληφθούμε σαφέστερα με μια απλή εικόνα.

     Φαντασθείτε έναν άρρωστο, να εγκωμιάζει με τα θερμότερα λόγια τον γιατρό του, να τον διαβεβαιώνει με τα κολακευτικότερα επίθετα για τον θαυμασμό του και την εκτίμησή του στις ικανότητές του και στα προσόντα του, να του περιγράφει με πειστικότητα την ειλικρίνεια των αισθημάτων αγάπης και εμπιστοσύνης στο πρόσωπό του.

Και ύστερα, αφού φεύγει ο γιατρός, και ο ασθενής μένει με την συνταγή του γιατρού του, που επιβάλλεται να ασκηθεί στην περίπτωσή του, προ­κειμένου να αποκατασταθεί η υγεία του, να την πετάει στα σκουπίδια, χωρίς να δίνει την παραμι­κρή σημασία στο περιεχόμενό της χωρίς να εφαρμόζει τίποτε απολύτως από ο, τι αυτή ορίζει.

Ερώτημα: Ποια η ωφέλεια από τα εγκώμια στον γιατρό, αν δεν εφαρμόσει την αγωγή πού χρειάζεται, για να αποκατασταθεί η υγεία του;

Απλούστατα. όσο «καλά λόγια» κι αν είπε για τον γιατρό, αν δεν υπακούσει στην συνταγή του, αντί να θεραπευθεί, θα επιδεινωθεί η κατά­στασή του.

Κατά ανάλογο τρόπο δεν έχουν καμιά σημα­σία, και καμιά απολύτως ωφέλεια, oι... δηλώσεις περί πίστεως και οι «καλές ιδέες» περί Θεού, χωρίς εφαρμογή της «συνταγής», πού καθορίζει αναλυτικά την αναγκαία «αγωγή» προς ΣΩΤΗΡΙΑ, που μας άφησε ο Μεγάλος Ιατρός Κύριος ημών Ιησούς Χριστός,

Χωρίς την συγκεκριμένη «αγωγή», πού λέγε­ται ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, και χωρίς τα συγκεκριμένα «φάρμακα» και «νυστέρια», που λέγονται ΠΡΟΣΕΥΧΗ και ΝΗΣΤΕΙΑ, ο άνθρωπος δεν λυτρώνεται από τα πάθη του, η καρδιά του δεν αναγεννάται και δεν ανακαινίζεται. Η ύπαρξή του δεν μεταμορφώνεται.

Αντί λοιπόν να δυσφορούμε για τις «δυσκολίες» της γνήσιας εν Xριστώ ζωής, όπως τα μικρόμυαλα και ανόητα παιδάκια στην πικράδα του φαρμάκου, ας θελήσυμε να αντιληφθούμε την σοφία και τον ρεαλισμό του λόγου του αγίου Ισαάκ του Σύρου:

«Αι εντολαί του Θεού υπέρ πάντας τους θησαυρούς του κόσμου».

ΔΙΔΑΞΟΝ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΟΥ

Αρχιμ. Σάββα  Δημητρέα

Δανείζεις τα μάτια σου; 

Δανείζεις τα μάτια τριάντα χρόνια σε άλλον; Ασφαλώς όχι. Και όμως όλοι δανείζουμε τα μάτια μας στο διάβολο. Έχουμε μάτια, που η αγάπη του Θεού μας χάρισε, αλλά τα χρησιμοποιούμε για το κακό.

      Βλέπουμε θεάματα αισχρά

      Βλέπουμε τηλεθεάματα προκλητικά

      Βλέπουμε βιντεοθεάματα ακόλαστα

      Βλέπουμε τώρα το καλοκαίρι την προκλητική γύμνια των γυναικών ιδίως, που δυστυχώς δεν αισχύνονται καθόλου και εκθέτουν το σώμα τους σε κοινή θέα, για να σπρώξουν τα μάτια στη λαγνεία και να καθίστανται ηθικοί αυτουργοί για μυριάδες οφθαλμοπορνείες.

      Μήπως ένας τυφλός είναι αγιότερος, αφού δεν αμαρτάνει;

      Θα πείτε ότι ο τυφλός δεν έχει την δυνατότητα να αμαρτήσει. Αν είχε, και αυτός θα αμάρτανε. Πιθανόν.

 Πάντως έχει λιγότερες αφορμές να αμαρτάνει.

      Θα πείτε: Δηλαδή καλύτερα να είναι κανείς τυφλός;

      Όχι. Αν ήταν έτσι δεν θα έδινε ο Χριστός τα μάτια και το φως. Το θέμα είναι, αν τα μάτια μας γίνονται εργαλεία του κακού, θυρίδες για τη δαιμονική κατάληψη όλης της υπάρξεως μας. Ο Κύριος σαφώς είπε: «Ο λύχνος του σώματος εστίν ο οφθαλμός. Εάν ουν ο οφθαλμός σου απλούς ει, όλον  το σώμα σου φωτεινόν έσται, εάν δε ο οφθαλμός σου πονηρός ει, όλον το σώμα σου σκοτεινόν έσται» ( Ματθ. στ΄22).

      Αν τα σπίτια διαλύονται και τα διαζύγια αυξάνονται, την κύρια αιτία ας την αναζητήσουμε στα μάτια. Όσο υπάρχει προσοχή στα μάτια, δηλαδή, εγκράτεια και σωφροσύνη, περιορίζονται στο ελάχιστο τα αμαρτήματα της πορνείας και της μοιχείας.

      Ο ιερός Χρυσόστομος, ερμηνεύοντας το χωρίο του

Κυρίου για το πονηρό βλέμμα (Ματθ ε΄28), λέγει: «Από σωφροσύνης αγάπη τίκτεται, από αγάπης τα μύρια αγαθά. Λιθίνας τοίνυν νόμιζε τας λοιπάς γυναίκας, ειδώς ότι μετά γάμον, καν ακολάστοις ίδοις οφθαλμοίς ετέραν γυναίκα, καν δημοσίαν, καν ύπανδρον, τοις των μοιχών εκγλήμασιν υπεύθυνος γέγονας». Μετάφρασις: Από την σωφροσύνη γεννιέται η αγάπη. Από την αγάπη γεννιώνται μύρια αγαθά. Συ ο άνδρας να θεωρείς όλες τις άλλες γυναίκες (πλην της δικής σου) σαν πέτρες, γνωρίζοντας, ότι μετά το γάμο, αν δεις με πονηρά μάτια άλλη γυναίκα, είτε αυτή είναι «κοινή», είτε αυτή είναι παντρεμένη, έγινες υπεύθυνος για εγκλήματα, που διαπράττουν οι μοιχοί.

      Το ίδιο ισχύει και για τις γυναίκες. Οποιοσδήποτε άλλος άνδρας (πλην του νομίμου συζύγου) είναι γι αυτήν πέτρα! Δεν την συγκινεί.

      Σκληρός ο αγώνας τώρα το καλοκαίρι.

-Αλλοίμονο σ’ εκείνους και σ’ εκείνες που προκαλούν πονηρά βλέμματα.

 -Αλλοίμονο και στους χριστιανούς, που υποτιμούν το αμάρτημα της οφθαλμοπορνείας και ρίχνουν τα μάτια τους εκούσια σε προκλητικά θεάματα.

ΑΡΧΙΜ. ΔΑΝΙΗΛ  ΑΕΡΑΚΗ

Από το γλωσσάρι 

Απάθεια: Είναι η απελευθέρωση της ψυχής από την έλξη των παθών, η αποδέσμευση από την αμαρτία. Είναι δωρεά του Θεού στον άνθρωπο που αγωνίζεται φιλοπόνως με νηστεία, προσευχή, αγρυπνία, σιωπή και ιδιαιτέρως με την ταπεινοφροσύνη.

Απαρχές: Μικρές ποσότητες από τους πρώτους, καλύτερους, καρπούς των προϊόντων της γης, οι οποίοι προσφέρονται σαν δώρο ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας στον Θεό. Η αφιέρωση στον Θεό των πρώτων καρπών εξαγιάζει όλη τη συγκομιδή, γιατί το μέρος αντιστοιχεί στο όλο (Ρωμ.ια΄, 16). Στίς 6 Αυγούστου προσφέρονται και ευλογούνται στους Ναούς τα σταφύλια, στις 14 Σεπτεμβρίου οι σπόροι, το Πάσχα το τυρί και τα αυγά κ.λπ.