ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΛΑΜΟ


Ο μεγαλόσχημος ηγούμενος Ιωάννης

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Ι.Μ. ΒΥΤΟΥΜΑ 1988

ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Έλαβα την επιστολή σας στον καιρό της.

Κατανοώ και πληρέστατα συναισθάνομαι τη βαριά σας θλίψη. Τι να κάνουμε, οι θλίψεις δε μας έρχονται χωρίς το θέλημα του Θεού, και αν δεν υπήρχαν θλίψεις, ούτε ή σωτηρία θα υπήρχε. Πάντως μας οδηγούν σε βαθιά ταπείνωση και συνοδεύουν όλους μας παντού, μόνο πού διαφέρουν μεταξύ τους.

Τα κρίματα του Θεού είναι ακατάληπτα για μας.

Κανένας νους δεν μπορεί να εξηγήσει, γιατί ό Κύριος στέλνει διάφορες δοκιμασίες, για μερικούς πολύ βαριές, για άλλους ελαφρότερες. Για την αντιμετώπισή τους υπάρχει μόνο ένα μέσο: υπομονή και προσευχή, καθώς λέγει ό άγιος Μάρκος ό Ασκητής.

Το μεγάλο μας σφάλμα είναι ότι πολύ λίγο συλλογιζόμαστε τη μετάβασή μας στον άλλο κόσμο, αν και ή ζωή μας σ' αυτήν την κοιλάδα του κλαύθμωνος δεν είναι τίποτε άλλο παρά πορεία και προετοιμασία για την αιωνιότητα.

Ώ αιωνιότης, αιωνιότης χωρίς τέλος! Αν και εδώ ή ζωή κάποιες φορές είναι δύσκολη, ανάμεσα σε βαριές θλίψεις και κακές αρρώστιες, όμως ή σκέψη• «θα πεθάνω και όλα θα τελειώσουν» δίνει κάποια παρηγοριά.

Αλλά εκεί Τι έχουμε να περιμένουμε;

Κύριε, «οίς επίστασαι κρίμασι, σώσον ημάς τους αμαρτωλούς».

Αμήν.