«Η ΠΛΑΤΥΤΕΡΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ»
ΥΠΟ ΙΩΑΝΝΟΥ Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
ΑΘΗΝΑΙ 1971

ΔΙΗΓΗΣΗΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΦΙΞΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΜΗΤΟΡΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΚΛΗΜΕΝΤΟΣ, ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
(Συνοδευόμενης υπό του Ευαγγελιστού Ιωάννου)

Υπάρχει παράδοσις ότι η Θεοτόκος επεσκέφθη το Άγιον Όρος.

Τούτο το γεγονός αναφέρουσι και οι Κώδικες Λ’ – 66 και Ι’ – 31 της Λαυριωτικής Βιβλιοθήκης.

Όταν οι Απόστολοι έβαλον κλήρους πού απελθείν κηρύξαι το Ευαγγέλιον, τότε έδοξε και τη Μητρί και Παρθένω, αιτήσασθαι κλήρον, ώστε μηδ’ αύτη είη άμοιρος κηρύγματος, και έπεσεν επ’ αυτήν ο κλήρος απελθείν εις Ιβηρίαν.

Και ότε ητοιμάζετο απελθείν, τότε επιστάς ο Αρχάγγελος Γαβριήλ είπεν αυτή: Θεοτόκε Παρθένε, Ιησούς ο Χριστός ο εκ σου γεννηθείς, ούτω σοι κελεύει μη χωρισθής της Ιουδαίας γης, ήτοι της Ιερουσαλήμ ο γαρ τόπος, ος σοι κεκλήρωται, ουκ έστιν Ιβηρία, αλλ’ η χερσόνησος της Μακεδονίας, η του όρους Άθω καλουμένη, ήπερ από του σου προσώπου φωτισθήσεται.

Όταν η Θεοτόκος αφίκετο εις τον Άθω, κραυγή, σύγχυσις και βοή μεγάλη εγένετο εκ πάντων των εν τω Άθω ειδώλων, και γενομένης κραυγής τοιαύτα ηκούετο: «Άνδρες, οι του Απόλλωνος άπαντες πορευθέντες εις τον του Κλήμεντος λιμένα προϋπαντήσατε την Μητέρα του Μεγάλου Θεού Μαρίαν».

Δια τούτο πάντες εις τον λιμένα συνέτρεχον, και μετά σεβασμού την Θεοτόκον συν τω Ευαγγελιστή Ιωάννη και άπαντας τους συνοδοιπόρους απήγαγον εις το Συναγωγείον επερωτώντες το Μέγα Μυστήριον της ενσάρκου οικονομίας, και εθαύμαζον, πώς αύτη, ούσα Εβραία, τα πάντα εξηγήσατο εις την Ελληνικήν γλώσσαν.

Η Θεοτόκος ευχαριστηθείσα εκ του τόπου, ο οποίος εκληρώθη εις αυτήν, είπε την κάτωθι ευχήν :

«Υιέ μου και Θεέ μου, ευλόγησον τον τόπον τούτον, και κλήρον μου και έκχεον το έλεός σου επ’ αυτόν, και φύλαξον αυτόν αβλαβή μέχρι της συντελείας του αιώνος τούτου, και τους κατασκηνούντας εν αυτώ διά το όνομά σου το άγιον, και το εμόν, ώστε διά μικρού κόπου και αγώνος της μετανοίας, αφεθήναι αυτοίς τα πολλά αυτών αμαρτήματα, έμπλησον αυτούς παντός αγαθού και αναγκαίου εν τω αιώνι τούτω και ζωής αιωνίου εν τω μέλλοντι, και δόξασον υπέρ πάντα τόπον τον τόπον τούτον και θαυμάστωσον διά παντοίων θαυμασίων και πλήρωσον αυτόν εκ παντός Έθνους των υπό τον ουρανόν, των κεκλημένων τω ονόματί σου, και πλάτυνον τα σκηνώματα αυτών εν αυτώ απ’ άκρου έως άκρου αυτού, από βορρά και νότου, απάλλαξον αυτούς της αιωνίου κολάσεως, και σώσον αυτούς εκ παντός πειρασμού, εξ ορατών και αοράτων εχθρών, και πάσης Αιρέσεως, και ειρήνευσον τω ορθοδόξω δόγματι».

Ταύτα ευχηθείσης της Θεοτόκου, φωνή εγένετο ουρανόθεν αποκριθείσα αυτή:

«Όσα προσηύξω, Μήτερ μου, ούτως έσται σοι πάντα, εάν και αυτοί τα εντάλματά μου φυλάξωσιν. Από του νυν και εξής έστω ο τόπος ούτος κλήρος σος και περιβόλαιον σον και παράδεισος, έτι δε και λιμήν σωτηρίας των θελόντων σωθήναι, αλλά και προσφυγή και καταφύγιον και λιμήν ατάραχος της μετανοίας των πεφορτισμένων εν πολλαίς αμαρτίαις».