«Η ΠΛΑΤΥΤΕΡΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ»
ΥΠΟ ΙΩΑΝΝΟΥ Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
ΑΘΗΝΑΙ 1971

Διήγησις περί της δευτέρας Αγίας Εικόνος του Μεγαλομάρτυρος Αγίου ΓΕΩΡΓΙΟΥ του Τροπαιοφόρου, της Ιεράς του Ζωγράφου Μονής.

Η Αγία αύτη Εικών αυτομάτως ήλθεν ωσαύτως διά θαλάσσης εκ της Αραβίας και εύρον αυτήν εν τω λιμένι της ιεράς του Βατοπαιδίου Μονής. Η απροσδόκητος όμως άφιξις της Αγίας Εικόνος ουκ ολίγην προϋξένησε ταραχήν και θόρυβον εν τω Αγίω Όρει, καθότι της φήμης αυτής ταχέως διαδραμούσης πανταχού, συνέρρεον εκ πασών των Μονών, ιρωθείσαν Εικόνα.

Έκαστον δε Μοναστήριον παρεκάλει ν’ αποκτήση τον τοιούτον θησαυρόν, αλλ’ η του Βατοπαιδίου Μονή, επειδή η Αγία Εικών εφανερώθη εις τον λιμένα αυτής οικειοπειείτο αυτήν.

Εν τούτοις άπαντες οι Γέροντες των λοιπών Μονών δεν παρεχώρουν αυτήν και ουχί άλλως πως εβούλοντο, ίνα αποφασίσωσι περί του μέλλοντος της Αγίας ταύτης Εικόνος του Αθλοφόρου, ει μη ίνα βάλωσι κλήρους εκ πασών των Μονών και ούτω να γνωρίσωσι εν ποίω Μοναστήριω βούλεται μόνη αυτή η ιδία Εικών να διαμένη όθεν και με όλην την δύναμιν, ων κέντηται η του Βατοπαιδίου Μονή, κατά την υπεροχήν και αρχαιότητα αυτής, εις άλλας περιστάσεις και εν αυτώ μάλιστα τω Πρωτάτω, ουχ ήττον η κοινή φωνή ως φωνή Θεού υπερίσχυεν όθεν, όπως ασφαλέστερον γνωρίσωσιν εν ποία αληθώς των εν Άθω Ιερών Μονών ευδοκεί να αφήση την Αγίαν Αυτού Εικόνα ο Τροπαιοφόρος, απεφάσισαν οι Γέροντες κοινή γνώμη, ίνα επιθέσωσιν αυτήν αφ’ ενός αγρίου και νέου ημιόνου, μηδόλως γιγνώσκοντος τας οδούς των του Αγίου Όρους Μονών και Σκητέων, και με το ιερόν τούτο φορτίον να αφήσωσιν αυτόν ελέυθερον εις την θέλησιν αυτού και να ακολουθώσι κατόπιν παρατηρούντες αυτόν και ούτως εποίησαν.

Ο νέος λοιπόν και άγριος ημιόνος ούτος ωδηγήθη πρώτον εις την οδόν την άγουσαν εκ Θεσσαλονίκης εις το Άγιον Όρος και αφέθη άνευ οδηγού ο δε διά βαρέως και ισομέτρου και ευτάκτου βήματος, ώσπερ αισθανόμενος και εννοών οποίον ιερόν φορτίον φέρει εφ’ εαυτού, διέβη δι’ αβάτων τόπων και δασών και υψωμάτων κατ’ ευθείαν εις την του Ζωγράφου και κατέναντι της Μονής, εφ’ ενός ωραιοτάτου λόφου, έστη όλως ακίνητος.

Τοιουτοτρόπως λοιπόν άπαντες επληροφορήθησαν, ότι η ευδοκία του Τροπαιοφόρου Γεωργίου είναι να μείνη η Αγία Αυτού Εικών εν τη του Ζωγράφου οι δε Μοναχοί αυτής μετ’ εγκαρδίου χαράς και πνευματικής πανηγύρεως εδέξαντο τον Ουράνιον τούτον ξένον και φίλον και την αγίαν αυτού Εικόνα έθεντο εν τω Μοναστηρίω εντός του Καθολικού Ναού.

Εν τούτοις και ο ημιόνος, μόλις κατεβίβασαν εξ αυτού την αγίαν Εικόνα, εξέπνευσε και κατέχωσαν αυτόν εν τω ιδίω τόπω.

Εις ανάμνησιν δε της θαυμασίας φανερώσεως και ελεύσεως της αγίας ταύτης Εικόνος του Αγίου Γεωργίου, ωκοδόμησαν επί του λόφου εκείνου μίαν κέλλαν και ου μεγάλην εκκλησίαν επ’ ονόμαστι του Αγίου Γεωργίου Τροπαιοφόρου. Ούτος δε ο λόφος είναι κατέναντι της Μονής προς Δυσμάς, απέχων 15’ λεπτά.

Απολυτίκιον του Αγίου Γεωργίου
Ήχος δ’

Ως των αιχμαλώτων ελευθερωτής
Και των πτωχών υπερασπιστής,
Ασθενούντων ιατρός,
Βασιλέων υπέρμαχος,
Τροπαιοφόρε μεγαλομάρτυς Γεώργιε,
Πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ
Σωθήναι τας ψυχάς ημών.