ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

ΠΑΡΑΙΝΕΣΕΙΣ ΠΕΡΙ ΗΘΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΧΡΗΣΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

01 - 10 ........

ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΝΟΥΡΓΙΕΣ ΤΟΥΣ

********************************************************

ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ
ΥΠΟ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Αντώνιος, ο μέγας πατήρ (της ορθοδοξίας), ο κορυφαίος στο χορό των ασκητών της ερήμου, ήκμασε επί της βασιλείας Κωνσταντίνου του Μεγάλου, γύρω στα 330 από της γεννήσεως του Χριστού.

Ήταν σύγχρονος του Μεγάλου Αθανασίου, ο οποίος έγραψε κατά πλάτος και βάθος τον βίον του.

Είχε απαλλαγή από τα πάθη και έφθασε σε ακρότατα ύψη αρετής και απάθειας.

Ονομάζει τον εαυτό του «ιδιώτην» και ήταν αγράμματος, είχε όμως διδάσκαλο άνωθεν τη σοφία του Πνεύματος, που συνετίζει, σωφρονίζει και φωτίζει ψαράδες και «νηπίους» (απλούς) ανθρώπους.

Από τη σοφία αυτή φωτισμένος και εμπνευσμένος, έδωκε και άλλες πολλές ιερές και πνευματικές υποθήκες, που αφορούσαν διάφορες υποθέσεις, καθώς και σοφότατες αποκρίσεις (γεμάτες πνευματικότητα) σε διαφόρους χριστιανούς, που ζητούσαν να ωφεληθούν ψυχικά, όπως φαίνεται σε πολλά μέρη των «Γεροντικών» βιβλίων.

Αλλά εκτός απ' αυτές, άφησε ο αοίδιμος και τα εκατόν εβδομήκοντα «κεφάλαια» που περιλαμβάνονται στο βιβλίο αυτό. (Ακολουθούν στην συνέχεια)

Ότι τα κεφάλαια αυτά, είναι καθαρό γέννημα της «θεοειδούς» διανοίας του.

Το επιβεβαιώνει εκτός των άλλων και ο οσιομάρτυς Πέτρος από την Δαμασκό.

Αλλά και το ύφος της φρασεολογίας, όχι μόνον αφαιρεί κάθε αμφιβολία, αλλά και κραυγάζει σ' όσους τα μελετούν από περιέργεια, πως είναι σύγχρονα της ιεράς εκείνης αρχαίας εποχής (του αγίου Πατρός).

Δεν πρέπει συνεπώς ν' απορεί κανείς αν χάριν της απλότητας, ξέφυγε το φραστικό ύφος και είναι κάπως παραμελημένο και αρχαϊκό.

Το θαυμαστόν είναι ότι με την τόση απλότητα της φράσεως, προσφέρεται τόσο μεγάλη σωτηρία και ωφέλεια σ' όσους τα διαβάζουν.

Πόσο ζωηρή πειστικότητα έχουν πραγματικά οι παραινέσεις αυτές!

Πόση γλύκα στάζουν και γενικά πως αναβρύζουν το χρηστό ήθος και την σωστή ευαγγελική πολιτεία!

Πάντως θα τη γνωρίσουν την ηδονή τους, όσοι θα γευθούν το πνευματικό αυτό μέλι στο «νοητό φάρυγγα» της διανοίας τους.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ.
Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ Β. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΚΔΟΣΗ ΕΒΔΟΜΗ 2000