Σαν
τα ζώα και χειρότερα...
"...Και ην συγκύπτουσα και μη δυναμένη ανακύψαι εις το
παντελές"
(Λουκ. 13,11)
Το ευαγγέλιο αγαπητοί μου, το ευαγγέλιο της Κυριακής 8 Δεκεμβρίου περιγράφει το
θαύμα της θεραπείας της συγκυπτούσης.
Στην εποχή του Χριστού ζούσε μια γυναίκα, η οποία αρρώστησε. Η αρρώστια της δεν
ωφείλετο σε φυσικά αίτια, π.χ. σε κάποιο μικρόβιο, αλλά στον σατανά! Ο σατανάς
καμπύλωσε τη σπονδυλική της στήλη, ώστε το κεφάλι της ν' αγγίζει το χώμα. Όποιος
την αντίκριζε, νόμιζε ότι περπατάει με τα τέσσερα. Είχε γίνει πλέον σαν το
κτήνος.
Δεν έβγαινε έξω. Έμενε στο σπίτι. Μόνο το Σάββατο, που είναι ημέρα λατρείας του
Ισραήλ, πήγαινε στη συναγωγή, στην εκκλησία.
Αλλά θα πείτε'
-Και τι κέρδιζε; Ασθενής πήγαινε, ασθενής γύριζε· καμπούρα έμπαινε, καμπούρα
έβγαινε...
Όχι, δεν είναι έτσι. Αυτή πίστευε στο Θεό.
Δε' γόγγυσε ποτέ
εναντίον της θείας προνοίας. Και μια μέρα αξιώθηκε να δη το Χριστό.
Ο Χριστός πήγε στην ταπεινή εκείνη συναγωγή. Εκεί άνοιξε και ερμήνευε τας Γραφάς
και η γυναίκα αυτή ρουφούσε τη γλυκύτατη διδασκαλία του.
Τότε ο Χριστός
έκανε το θαύμα. Την είδε, τη σπλαχνίστηκε, και της λέει·
"Γυναίκα, από την
ώρα αύτη είσαι ελεύθερη" (Λουκ. 13, 12).
Και αμέσως το
καμπουριασμένο εκείνο κορμί τινάχτηκε προς τα επάνω και υψώθηκε σαν κυπαρίσσι.
Είδαν όλοι και θαύμασαν. Μόνο μια ψυχή φθονερή, δε' μπόρεσε να θαυμάσει, αλλά
θέλησε να κατηγορήσει το Χριστό.
Αυτό είναι αγαπητοί μου, το θαύμα του ευαγγελίου. Η περικοπή αυτή είναι μια
ζυγαριά για να ζυγιστούμε όλοι. Γιατί εμείς είμεθα η συγκύπτουσα. Η γυναίκα αυτή
είναι ο καθρέφτης, η φωτογραφία μας.
-Η φωτογραφία μας; θα πείτε.
Μάλιστα. Προσέξτε και θα πειστείτε.
Απ' όλα τα ζώα που δημιούργησε ο θεός, ο άνθρωπος είναι ο μόνος που περπατάει με
τα δυο. Όλα τα άλλα περπατάνε με τα τέσσερα. Δεν είναι τυχαίο αυτό. Εκείνα έχουν
το κεφάλι σκυμμένο κάτω, γιατί πλαστήκανε για τη γη. Ένα ον δεν πλάστηκε για τη
γη αλλά για τον ουρανό. Και η αρχαία ελληνική γλώσσα βρήκε την κατάλληλη λέξη
για να εκφράσει το μεγαλείο του· άνθρωπος!
Είναι σύνθετη λέξη·
σημαίνει εκείνον που άνω θρώσκει, που είναι προς τα επάνω, προς τα υψηλά.
Πλάστηκες άνθρωπε,
για τον ουρανό· για να βλέπεις τα άστρα· τα ζώα δε' βλέπουν τα άστρα.
Όρθιος είναι ο
άνθρωπος. "Άνω σχώμεν τας καρδίας", "Σοφία' ορθοί"· όχι απλώς ορθοί στο σώμα,
αλλά προπαντός ορθοί στην ψυχή.
Ότι ο άνθρωπος είναι ορθός στο σώμα το Βλέπουμε· το αν είναι ορθός στην ψυχή,
πως θα το δούμε;
η ψυχή είναι
αόρατη, δεν φαίνεται. Από ορισμένα σημεία όμως μπορούμε να συμπεράνουμε σε ποια
κατάσταση βρίσκεται.
Ένα από αυτά είναι
οι σκέψεις.
Πες μου τι
σκέπτεσαι, να σου πω ποιος είσαι. Σκέπτεσαι τους αγγέλους, την υπεραγία Θεοτόκο,
τους προγόνους, την πατρίδα, τα μεγάλα και υψηλά; Τότε είσαι άνθρωπος. Δεν τα
σκέπτεσαι αυτά, αλλά η σκέψη σου ρέπει προς τα κάτω, προς τα ελεεινά και
τρισάθλια; Τότε παύεις να είσαι άνθρωπος και είσαι πλέον ένα κτήνος τετράποδο,
που ο νους του είναι προς τα κάτω.
"Άνθρωπος εν τιμή
ων ου συνήκε, παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς",
δηλαδή· Ό άνθρωπος δεν αντελήφθη την τιμητική του θέση, αλλά μιμήθηκε τα ανόητα
ζώα και έγινε όμοιος μ' αυτά, είπε ό Δαυίδ (Ψαλμ. 48,13). Και ο χαρακτηρισμός
αυτός είναι κατά πάντα αληθινός.
Λέει ο ιερός Χρυσόστομος· Πως να σε ονομάσω άνθρωπο, όταν είσαι γεμάτος από
ζωώδη πάθη;
Ο δε ιατροφιλόσοφος
Καρρέλ λέει ότι, αν έπαιρναν οι άνθρωποι τη μορφή που τους αρμόζει, θα γέμιζε η
γη θηρία.
Σκληρά λόγια, αλλά
αληθινά.
Αν ρίξουμε ένα
βλέμμα στα βάθη της καρδιάς μας, θα δούμε ότι εκεί υπάρχει το κτήνος και ας
φαινόμαστε επιστήμονες, κάτοχοι γνώσεων και τεχνών.
Και μακάρι να κρατούσαμε το επίπεδο του κτήνους. Στο επίπεδο του άνθρωπου δεν
κρατηθήκαμε. Στο επίπεδο του Έλληνος δεν κρατηθήκαμε. Αλλά δεν κρατηθήκαμε ούτε
σ' αυτό το επίπεδο του κτήνους· είμεθα κατώτεροι από τα κτήνη.
-Κατώτεροι από τα κτήνη; θα διαμαρτυρηθείτε.
Αμφιβάλλετε; Ένα, δύο, τρία, τέσσερα παραδείγματα και τελείωσα.
Γνωρίζετε τα τρυγόνια. Τα πουλιά αυτά έχουν μια σπανία ιδιότητα- άμα σκοτωθεί το
ένα, είτε το αρσενικό είτε το θηλυκό, το άλλο δε' ζευγαρώνει, δεν αλλάζει ταίρι.
Μένει στα κλαδιά κι από την ώρα εκείνη τραγουδάει πλέον λυπητερά, κλαίει το
σύντροφό του. Γι' αυτό λένε στα ποιήματα, ότι "το ανδρόγυνο αυτό αγαπιούνται σαν
τα τρυγόνια". Σπάνιο πράγμα ο άνθρωπος να δείξει τέτοια πιστότητα.
Η διδασκαλία της
φύσεως!
Κάποιος ήθελε διαζύγιο, επειδή αρρώστησε η γυναίκα του, για να πάρει άλλη.
Ζωντανή ήθελε να τη διώξει, προτού ακόμα κλείσει τα μάτια της! Ζωντανές τις
διώχνουνε. Και δημιουργήσανε ένα κύκλωμα τεράστιο. Αντιστάθηκα εναντίον του
διαζυγίου κι ας με απειλούν. Μου λες κατόπιν, ότι αυτοί είναι άνθρωποι;
Θέλετε άλλο παράδειγμα; Δεν είναι δικό μου, το είπε ένας μεγάλος πολιτικός της
Αγγλίας. Τι είπε;
Όσοι είμεθα από
χωριά, έχουμε εικόνες από την αγροτική ζωή. Ξέρετε το γαϊδουράκι. Πόσο φρόνιμο
και συνετό είναι! Εάν περάσει από ένα μέρος κ' εκεί γλιστρήσει και πέσει σε
λάκκο, δεν ξαναπέφτει σ' αυτόν. Τον σημαδεύει· κι όταν ξαναπεράσει και πλησιάζει
εκεί, κάνει παρακαμπτήριο, περνάει μακριά. Σου λέει· Μια φορά το έπαθα, δεύτερη
δεν το παθαίνω.
Ο άνθρωπος όμως; Ο
άνθρωπος!
Το 1918 έγινε ο
πρώτος παγκόσμιος πόλεμος· έπεσε στο λάκκο. Και μετά από είκοσι χρόνια, το 1940,
να τον πάλι στον ίδιο λάκκο· δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος. Και τώρα ετοιμάζεται ο
τρίτος, για να πέσει εκ νέου στον ίδιο λάκκο. Είχε λοιπόν δίκιο να λέει αυτός ο
πολιτικός, ότι "ο άνθρωπος είναι το ζώον εκείνο που διδάσκεται δυσκολώτερα από
όλα τα άλλα", παρ' όλη την ευφυΐα του.
Ένα ακόμη παράδειγμα. Έλληνες βουλευτές, ψήφισαν νόμο που νομιμοποιεί τις
αμβλώσεις. Βλέπεις λοιπόν τη γυναίκα, όπως πάει στο γιατρό και βγάζει το σάπιο
δόντι της, έτσι, με τόση ευκολία, βγάζει μέσ' απ' τα σπλάχνα της το λουλούδι της
ζωής, το παιδί της. Ποιο ζώο στη φύση, ποιο θηρίο το κάνει αυτό;
Θέλετε και κάτι ακόμα χειρότερο;
Είναι αισχρό, άλλ'
είναι ανάγκη να σας το πω.
Ποιο είναι;
Διαβάστε το πρώτο
κεφάλαιο της προς Ρωμαίους επιστολής, να δείτε.
Το ζώο έχει
ευπρέπεια· δε' βγαίνει από τα φυσικά όρια που καθόρισε ο δημιουργός του.
Επιτρέψτε μου
αγαπητοί μου, να μιλήσω κ' εγώ με τη γλώσσα του Παύλου και να πω' αρσενικό ζώο
δε' σμίγει με αρσενικό, θηλυκό δε' σμίγει με θηλυκό.
Δε θα το δείτε αυτό στην πλάση.
Είναι παρά φύσιν,
είναι άγνωστο.
Και όμως στους
ανθρώπους υπάρχει η αμαρτία αυτή!
Και άλλοτε μεν στην
πατρίδα μας ήταν μετρημένοι στα δάκτυλα οι έκφυλοι αυτοί. Τώρα πλήθος τοιούτοι.
Έκαναν και σωματείο ομοφυλοφίλων και ζητούν προστατευτικά μέτρα υπέρ αυτών!
Αδελφοί μου, δεν συγκινείσθε; Δεν πονείτε;
Που φτάσαμε!
Ύστερα σου λέει
"άνθρωπος".
Τι άνθρωπος;
Ούτε κτήνος! Γιατί
τα κτήνη δεν τα κάνουν αυτά.
Ω Ελλάς,
ω Παρθενώνες,
ω Αγία Σοφία, ω
τάφοι προγόνων!
Που καταντήσαμε!
Που ομιλώ; Σε
πέτρες;
Όχι· σε καρδιές και
ψυχές Ελληνικές. Και θέλω να πιστεύω ότι με νιώθετε. Συγκινημένος βαθύτατα
αναστενάζω για την αθλιότητα αυτή. Παρακαλώ, πηγαίνετε στα σπίτια σας και
παρακαλέστε το Θεό. Σ' αυτό το κύμα του κακού, πρέπει να προβληθεί αντίσταση.
Πρέπει να γίνει μία επανάσταση. Επανάσταση όχι με τάνκς, αλλά με τις ψυχές μας.
Να ορθώσουμε τείχος αδιαπέραστο απέναντι σ' αυτή την κτηνώδη κατάσταση που έπεσε
η κοινωνία μας.
Ο δε Κύριος ημών Ιησούς Χριστός "δι' ευχών των αγίων πατέρων ημών" να ελεήσει
και σώσει ημάς. Αμήν.
+ επίσκοπος Αυγουστίνος
(Απομαγνητοφωνημένη εσπερινή ομιλία, η οποία έγινε
στον Ι. ναό Αγίας Τριάδος Πτολεμαΐδος την Κυριακή 10-12-1978.)
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ αριθμός φύλ. 602 - σελ, 1-2-3