ΣΥΝΤΟΜΟ ΚΗΡΥΓΜΑ

Συντάκτης επίσκοπος Αυγουστίνος Ν. Καντιώτης

Του αγίου αποστόλου Βαρθολομαίου


Ένας άδολος άνθρωπος


ΣΗΜΕΡΑ, αγαπητοί μου, εορτάζει ό άγιος απόστολος Βαρθολομαίος, ένας από τους δώδεκα μαθητάς του Χρίστου. Για αυτόν θέλω να πω λίγα λόγια.


Ό άγιος αυτός λέγεται Βαρθολομαίος, λέγεται και Ναθαναήλ• είναι ένα πρόσωπο, έχει όμως δύο ονόματα. Ό Βαρθολομαίος λοιπόν ή Ναθαναήλ έζησε στα χρόνια του Κυρίου.


Όταν ό Χριστός μας ήρθε στον κόσμο ως άνθρωπος, στην αρχή της εμφανίσεως του δεν προκάλεσε θόρυβο. Δεν ήρθε σαν βασιλιάς με κορώνες και στέμματα, δεν ήρθε σαν πλούσιος με χρήματα και μεγάλη οικονομική δύναμη. Δέ' γεννήθηκε σε παλάτια• γεννήθηκε μέσα σε μια σπηλιά. Και δέ' γεννήθηκε από καμία βασίλισσα- γεννήθηκε από μια πτωχή - πολύ πτωχή κόρη, τη Μαριάμ. Έτσι λοιπόν πού παρουσιάστηκε δεν έκανε εντύπωση στους πολλούς. Όσοι τον έβλεπαν δεν μπορούσαν έτσι να τον πιστέψουν.


Κατόπιν όμως ό Χριστός, όταν βγήκε στο δημόσιο βίο και άρχισε να κηρύττει το λόγο του Θεού, όταν άρχισε να λέει τα χρυσά του εκείνα λόγια, τα ανεκτίμητα λόγια, τότε πίστεψαν αρκετοί, πολύς κόσμος. Ποιοι πίστεψαν; Όχι τόσο οι μορφωμένοι, οι γραμματείς και οι φαρισαίοι. Ήταν όπως και σήμερα, πού σπανίως θα δεις σπουδασμένο σε πανεπιστήμια να πιστεύει. Μέσ' στους χίλιους επιστήμονας είναι ζήτημα αν πιστεύει ένας• οΐ άλλοι δεν πιστεύουν τίποτα• δεν πατούν στην εκκλησία, εμπαίζουν την πίστη, κοροϊδεύουν τους πιστούς. Έτσι λοιπόν και τότε, στην εποχή του Χριστού• δεν τον πίστεψαν οι διαβασμένοι, οι γραμματείς και οι φαρισαίοι, οί άνθρωποι της λεγομένης υψηλής κοινωνίας, οι μεγάλοι και τρανοί. Άλλα ποιοι πίστεψαν; Τα φτωχαδάκια• κάτι ψαράδες, πού έριχναν τα δίχτυα τους και έπιαναν ψαράκια για να ζήσουν τις οικογένειες τους• κάτι βοσκοί, πού έβοσκαν τα πρόβατα τους στα ψηλά βουνά παίζοντας φλογέρα• κάτι αγρότες, πού τη μέρα έσκυβαν πάνω στη γη και την πότιζαν με ιδρώτα, και τη νύχτα σήκωναν τα μάτια τους στον ουρανό, έβλεπαν τα άστρα και δοξολογούσαν το Θεό• κάτι γυναίκες απλοϊκές, κάτι παιδάκια αθώα, προ παντός αυτά τα παιδάκια, να Ποιοι πήγαν κοντά στο Χριστό.

Αυτοί τον πίστεψαν.


Ένας απ' τους εκλεκτούς αυτούς ανθρώπους λεγόταν Φίλιππος. Πίστεψε και αυτός στο Χριστό, ότι είναι ό Μεσσίας, είναι αυτός πού τον περίμεναν επί αιώνας αιώνων. Και αυτό πού πίστεψε ένιωθε την ανάγκη να το μεταδώσει και σε άλλους. Δεν ήταν σαν κ' εμάς, πού δέ' μιλάμε για αυτό πού πιστεύουμε, αλλά το κρύβουμε είναι σπάνιο σήμερα να δεις να μιλάει κανείς για το Χριστό. Στο βάθος αυτό τι σημαίνει; Ότι το πρόσωπο του Χριστού δεν μας συγκινεί. Και αλίμονο στον άνθρωπο πού δέ' συγκινείται για το Χριστό και δέ' μιλάει για το Χριστό. Τη γλώσσα μας την έδωσε ό Χριστός να μιλάμε πρώτα γι' αυτόν. Εμείς τίποτα. Για όλα τα άλλα έχουμε γλώσσα, για το Χριστό μένουμε βουβοί. Για χίλια δυο ανούσια πράγματα ακούς ακατάσχετες κουβέντες• για το Χριστό δέ' μιλάνε οί άνθρωποι σήμερα.


Ό Φίλιππος όμως, άπ' την ώρα πού πίστεψε, αυτό πού έγνώρισε δεν το έκρυψε μέσα του' το φανέρωνε. Όπως ένας πού βρίσκει μια πηγή ειδοποιεί και άλλους διψασμένους να τρέξουν να πιουν, έτσι κι αυτός έσπευσε να συνάντηση εκείνον με τον όποιο συνδεόταν πιο στενά, ήταν αδελφικοί φίλοι. Κα! ποιος ήταν ό φίλος του; Ό Ναθαναήλ ή Βαρθολομαίος. Πήγε τον βρήκε και με ενθουσιασμό του λέει —Ναθαναήλ βρήκαμε, βρήκαμε το θησαυρό. Βρήκαμε το Μεσσία• είναι ό Ιησούς ό υιός του Ιωσήφ από τη Ναζαρέτ! —Μπα, λέει εκείνος- ό Μεσσίας; Ήρθε λοιπόν ό Χριστός στον κόσμο; Και από που βγήκε, από τη Ναζαρέτ; Μα είναι δυνατόν από τέτοιο χωριό να βγει καλό; «Εκ Ναζαρέτ δύναται τι αγαθόν είναι;» (Ίωάν. 1,47). Του λέει ό Φίλιππος• —Ελα να δής.


Παρά την αντίρρηση πού έφερε στο φίλο του ό Ναθαναήλ ή Βαρθολομαίος δεν έμεινε αδιάφορος. Επιδίωξε να πλησίαση το Χριστό. Και να 'τος λοιπόν έρχεται κοντά του. Μόλις τον είδε ό Χριστός είπε• —Να ένας άνθρωπος άδολος, αθώος, πού δεν έχει μέσα πονηριά. Εκείνος παραξενεύτηκε και ρώτησε• —Και που με ξέρεις έμενα; —Σε ξέρω, σε γνωρίζω πολύ καλά, του άπαντα ό Χριστός• προτού να σε φωνάξει ό Φίλιππος, σε είδα πού ήσουν κάτω άπ' τη συκιά... Ή αποκάλυψη αυτής της λεπτομέρειας έκανε το Βαρθολομαίο ν' αντιληφθεί, πώς ό Χριστός δεν είναι ένας κοινός άνθρωπος, αφού ήξερε λεπτομέρειες της ζωής του.


Ναι, αγαπητοί μου, υπάρχει ένα μάτι πού τα βλέπει όλα. Όπου να κρυφτής, εσύ ή γυναίκα ή ό άντρας, κι όπου να καταφυγής, δεν θα του ξεφύγεις. Και σε σπηλιές μέσα να μπεις, και στα βουνά ν' ανέβεις, και στον ουρανό να πετάξεις, και στα άστρα ακόμη αν φτάσεις, και στη θάλασσα να βυθιστείς, υπάρχει ένα μάτι πού τα βλέπει όλα' είναι το μάτι του Χριστού.


Τον ήξερε λοιπόν και το Βαρθολομαίο. Κ' εκείνος απόρησε. Πώς με ξέρει εμένα, σκέφτηκε, ότι ήμουν κάτω άπ' τη συκιά; Α, τώρα πείθομαι στα λόγια του Φιλίππου. —Διδάσκαλε, λέει, εσύ είσαι «ό υιός του Θεού», εσύ είσαι «ό βασιλεύς του Ισραήλ». Του άπαντα ό Χριστός• —Πιστεύεις, επειδή σου είπα ότι σε είδα κάτω άπ' τη συκιά; από μια λεπτομέρεια πίστεψες; θα δεις πολύ μεγαλύτερα πράγματα. «Μείζω τούτων όψει» (έ.ά. 1,50-51).


Έτσι ό άγιος Βαρθολομαίος ή Ναθαναήλ έγινε ένας από τους δώδεκα μαθητάς και έμεινε πλέον κοντά στο Χριστό. Τον ακολούθησε παντού. Και μετά τη Άνάστασι και την Πεντηκοστή πήρε το ραβδί του και περιόδευσε. Πέρασε χωριά και πολιτείες, βουνά και λαγκάδια, θάλασσες και ποτάμια. Και έφτασε - μέχρι πού; Πάρτε ένα χάρτη να δείτε. Έφτασε, μέχρι τις Ινδίες. Εκεί τον συνέλαβαν, τον απείλησαν, τον χτύπησαν και τέλος τον σταύρωσαν.


Από το διάλογο με τον Κύριο, αγαπητοί μου, και το χαρακτηρισμό του Χριστού για το Ναθαναήλ φαίνεται ένα ιδιαίτερο γνώρισμα του χαρακτήρας του αγίου αυτού αποστόλου.
Καθένας από τους μαθητάς του Χριστού, όπως και κάθε άνθρωπος, έχει κάτι το ιδιαίτερο πού τον χαρακτηρίζει. Ό ίδιος ό Χριστός, όταν εξέλεξε τους μαθητάς έδωσε μερικά ονόματα και είπε ορισμένους εκφραστικούς χαρακτηρισμούς. Για τον τότε Σίμωνα λ.χ. και τους δύο αδελφούς Ιάκωβο και Ιωάννη σημειώνει το Ιερό κείμενο• «Και επέθηκεν όνομα τω Σίμωνι Πέτρον, και Ίάκωβον τον του Ζεβεδαίου και Ιωάννη τον άδελφόν του Ιακώβου- και επέθηκεν αυτοίς ονόματα Βοανεργές, ό εστίν υιοί βροντής» (Μάρκ. 3,16-17). Άλλον τον χαρακτηρίζει ό αυθορμητισμός, άλλον ή αυτοθυσία, άλλον ό ενθουσιασμός, άλλον ή αγάπη και ή στοργή.


Το χαρακτηριστικό γνώρισμα του αγίου Βαρθολομαίου ή Ναθαναήλ ποιο είναι; «Ίδε αληθώς Ισραηλίτης, εν φ δόλος ουκ εστί» (Ίωάν. 1,48). είναι άδολος, αγνός και καθαρός άνθρωπος. Ανυπόκριτος, ευθύς, τίμιος. Δεν κρύβει τι σκέπτεται, άλλ' εκφράζεται με ειλικρίνεια. Δεν λέει κάτι ούτε από εχθρότητα ούτε πάλι για να φανεί ευχάριστος. Τα λόγια, πού είπε, δεν σημαίνουν απιστία• δείχνουν άνθρωπο πού εξετάζει και έρευνα καλόπιστα μέχρις ότου βεβαιωθεί. Δεν χλευάζει, δεν περιφρονεί. Ενδιαφέρεται με ζήλο για την αλήθεια. Δεν έχει πονηρία και κακότητα.


Αυτός ήταν, αγαπητοί μου, ό άγιος Βαρθολομαίος πού εορτάζει σήμερα. Και με την εορτή του μας φωνάζει• Πιστεύετε στο Χριστό!


Με την ελπίδα ότι θ' ακούσετε τα λόγια αυτά, σας ευλογώ και εύχομαι κανένας σατανάς να μη μπόρεση να σας κλονίσει.

Γιατί σε λίγο θα δείτε να γίνουν πολλά φοβερά πράγματα.

Και θα μας πούνε- Ή πιστεύεις ή δεν πιστεύεις. Εκεί θα φτάσουμε.

Και όσοι πιστεύουν, θα μαρτυρήσουν. Να είστε έτοιμοι για μαρτύριο, παιδιά! Μέσα στις φλέβες σας δεν τρέχει νερό. Δέστε πίσω σας και σκεφτείτε. Πίσω από σας είναι μια γιαγιά, είναι ένας μακρινός πρόγονος πού μαρτύρησαν για το Χριστό. Έτσι κρατήθηκε τόσα χρόνια ή πίστη μας. Μείνετε πιστοί και αφοσιωμένοι στον Κύριο. 'Ακούστε το Ναθαναήλ - το Βαρθολομαίο πού φωνάζει• «Βρήκαμε το Χριστό».

Όποιος πίστεψε στο Χριστό, βρήκε θησαυρό, βρήκε πηγή πού ξεδιψάει, βρήκε ήλιο πού φωτίζει και θερμαίνει και ζωογονεί τη ν καρδιά. Στο Χριστό είναι ή ευτυχία και ή χαρά.

Σ' αυτόν να πιστεύετε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων αμήν.


Απομαγνητοφωνημένη ομιλία η οποία έγινε στον Ιερό Ναό του Άγιου Βαρθολομαίου της ομώνυμης κοινότητας Φλώρινας την 11-06-1989 με άλλο τίτλο. Καταγραφή , επιλογή και αναπλήρωση 11-6-2005
 

 

 

 

 

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ